داستان تمام شده تد لاسو چطور برای فصل چهارم ادامه پیدا کرد؟
به گزارش تا بینهایت، تد لاسو (Ted Lasso) با پایانی خوب و جمع وجور به کار خود پایان داده بود؛ همه خط های داستانی سریال به پایان رسیده بودند و تد را هم دیدیم که به آمریکا برگشت. با این حال، حالا این سریال دوباره برگشته است تا داستانی تازه را روایت کند و بار دیگر احساسات مخاطبانش را درگیر کند.
وقتی صحبت از سریالی به محبوبیت تد لاسو باشد، ماجرا کمی فرق دارد. هواداران چیزی را می خواهند و شبکه هم حاضر است برای بازگشت آن پول خرج کند، پس بعید است سریال برای مدت زیادی از صفحه نمایش دور بماند.
با این حال، بازگرداندن یک سریال در قالب نوعی بازگشت با مسیری تازه (Soft Reboot) در فصل چهارم کار ساده ای نیست. نویسنده ها باید دوباره سراغ زخم های قدیمی بروند، هدف های تازه ای برای شخصیت ها پیدا نمایند و در عین حال مراقب باشند چیزی را که در فصل های قبلی ساخته شده از بین نبرند.
چه در حال نوشتن قسمت آزمایشی یک سریال باشید، چه روی احیای یک مجموعه قدیمی کار کنید یا بخواهید به یک داستان ادامه دار انرژی تازه ای بدهید، بازگشت تد لاسو چند نکته مهم درباره داستان گویی دارد که می تواند مسیر درستی پیش روی شما بگذارد.
خواندنی ها
آیا سریال تد لاسو به فصل 4 احتیاج دارد؟
1. بازگشت را با تغییر جغرافیای داستان توجیه کنید
تد لاسو نمی توانست دقیقا به همان داستان قبلی برشود. آن داستان تمام شده بود. اما از طرف دیگر، نمی توانست کاملا به یک سریال متفاوت تبدیل شود؛ چون مخاطبان برای همان چیزی برگشته اند که زمانی عاشقش شده بودند. پس چطور می توان میان این دو خواسته تعادل ایجاد کرد؟
فصل چهارم برای دور ماندن از این دو دام، با یک پیش عایدی نسبتا طولانی آغاز می شود که تمام آن در کانزاس سیتی می گذرد. در این بخش، هم با پیامدهای اتفاقات سه فصل نخست روبه رو می شویم و هم فرصت پیدا می کنیم بفهمیم چرا تد هنوز به این داستان احتیاج دارد. در واقع، مسیر شخصیتی تد هنوز کامل نشده و همچنان چیزهایی وجود دارد که او باید به آن ها برسد.
شخصیت اصلی یعنی تد یک هدف تازه دارد؛ هدفی که نه دستاوردهای قبلی او را از بین می برد و نه باعث شود همه چیز از صفر آغاز شود. در این حالت، هم علت تازه ای برای ادامه داستان خواهید داشت و هم مخاطب واقعا دوست دارد رسیدن شخصیت به این هدف را ببیند.
از طرف دیگر، بازگشت سریال با یک تغییر مهم همراه شده است: این بار تد قرار نیست به تیم مردان یاری کند، بلکه یک تیم فوتبال زنان به یاری او احتیاج دارد. در نتیجه، محیطی آشنا داریم، اما شرایط کاملا تازه است.
حتی در تریلر سریال هم نسخه زنانه برخی از شخصیت های قدیمی را می بینیم؛ شخصیت هایی که هویت و ویژگی های خاص خودشان را دارند، اما در عین حال به کلیشه ها و الگوهایی که در فصل های قبلی دیده ایم شباهت دارند.
نشانه های تصویری هم به ما یادآوری می نمایند که هنوز در همان دنیای تد لاسو هستیم؛ از پوستر معروف باور کن گرفته تا دفترها، زمین فوتبال و دیگر جزئیاتی که به مخاطب می گویند به خانه برگشته ایم.
خواندنی ها
10 مفهوم مهم که سریال تد لاسو به آن ها می پردازد
2. پایه داستان را تغییر دهید، اما مسیر شخصیت ها را حفظ کنید
بازگرداندن یک سریال همواره این خطر را دارد که رشد شخصیت ها در فصل های قبلی نادیده گرفته شود و انگار همه چیز را از نو یاد بگیرند. در سریالی مثل تد لاسو که ساختار آن تا حد زیادی شبیه یک جلسه درمانی برای شخصیت هاست، چنین اتفاقی می تواند ضربه بزرگی به داستان بزند.
بهتر است فصل چهارم را مثل یک جلسه درمانی تازه ببینیم؛ جایی که شخصیت ها با مسائل و پرسش های نوی روبه رو می شوند و قرار است چیزهای تازه ای درباره خودشان کشف نمایند.
اگر تد صرفا برای مربیگری همان تیم مردان برمی گشت، این تصمیم با انتها طبیعی فصل سوم در تضاد بود؛ جایی که روی کنت قدم جلو گذاشت و راهنمایی تیم را بر عهده گرفت.
برای حل این مشکل، فصل چهارم نشان می دهد که تد دلتنگ مربیگری شده و این کار همچنان بخش مهمی از هویت اوست. به همین علت، او برمی شود تا تیم تازه تاسیس لیدی گری هاوندز را شکل دهد؛ تیمی با بازیکنان کاملا نو و یک مربی دستیار تحلیل گر به نام آلیس چیلن، با بازی تانیا رینولدز.
در اینجا همه چیز هم آشناست و هم تازه. تد باید اعتماد گروهی کاملا نو را به دست بیاورد و احتمالا در مسیر خود با مجموعه تازه ای از مسائل روبه رو خواهد شد. از طرف دیگر، تغییر تمرکز سریال به فوتبال زنان، فضای تازه ای برای داستان گویی ایجاد می نماید.
این تغییر به نویسنده ها اجازه می دهد شخصیت های قدیمی را همچنان در جایگاه منطقی خود نگه دارند؛ روی کنت راهنمایی تیم مردان را بر عهده دارد و ربکا به عنوان مالک باشگاه به فکر توسعه آن است. در عین حال، سریال می تواند وارد موضوعات تازه ای شود و مسیر نو تد و شخصیت هایی را که اطراف او قرار گرفته اند شکل دهد.
3. به ساختار ساده تر اعتماد کنید؛ گاهی کمتر، بیشتر است
فصل های انتهای سریال های کمدی گروهی معمولا با یک مشکل جدی روبه رو می شوند: داستان بیش از حد شلوغ می شود. خط های داستانی زیادی همزمان پیش می روند، تعداد شخصیت ها بالا می رود و در نهایت همه چیز از تعادل خارج می شود.
بازگشت تد لاسو بسیاری از این مسائل را کنار می گذارد و اجازه می دهد فصل چهارم از زاویه ای تازه آغاز شود. سریال می تواند مثل یک مجموعه نو آرام آرام خودش را بسازد، در حالی که همان ویژگی هایی را حفظ می نماید که مخاطبان از تد لاسو دوست دارند.
قسمت آغازین فصل نو عمدا تمرکز داستان را روی تنها چهار شخصیت اصلی و قدیمی نگه می دارد: تد، ربه کا، کیلی و هیگینز. این تصمیم باعث می شود مخاطب با حجم زیادی از اطلاعات و شخصیت های تازه یکباره روبه رو نشود. از طرف دیگر، داستان در کانزاس سیتی اتفاق می افتد؛ مکانی تازه که یاری می نماید جنبه متفاوتی از تد را ببینیم.
همین موضوع می تواند موتور اصلی فصل نو باشد. سریال می تواند به آرامی پیش برود و اجازه دهد ما هم همراه با آن تغییر کنیم؛ درست مثل فصل اول که تد برای نخستین بار وارد انگلستان شد و سریال قدم به قدم شخصیت ها، روابط و چالش های او را به مخاطب معرفی کرد.
در فصل چهارم هم قرار نیست همه چیز با عجله پیش برود. شخصیت ها و چالش های تازه به مرور معرفی می شوند و داستان فرصت دارد آرام آرام خودش را توسعه دهد. این ساختار بعلاوه ظرفیت ادامه پیدا کردن در چند فصل دیگر را دارد، بدون اینکه سریال مجبور شود تمام اتفاقات را از همان ابتدا روی سر مخاطب بریزد.
جمع بندی
تد لاسو انتها خوبی داشت، اما داشتن یک انتها خوب به این معنا نیست که سریال نمی تواند آغاز تازه و پیروزی هم داشته باشد. فصل چهارم کوشش می نماید چیزهای آشنا را دوباره تازه و مجذوب کننده کند؛ بدون اینکه دستاوردهای سه فصل قبلی را نادیده بگیرد. همین رویکرد می تواند نمونه خوبی برای سریال هایی باشد که پس از یک انتها کامل، تصمیم می گیرند دوباره به دنیای خود برگردند.
حالا باید دید این بازگشت با مسیری تازه تا چه میزان پیروز خواهد بود و آیا بازگشت تد لاسو می تواند الهام بخش سریال های قدیمی دیگری شود که پس از انتها، دوباره شانس خود را روی صفحه نمایش امتحان نمایند.
منبع: No Film School
منبع: دیجیکالا مگ